முத்தலாக் சட்ட வரைவு – காலத்தின் கட்டாயம்


எனது கருத்து:

  1. முதல் விதி எந்த வடிவிலும் முத்தலாக் என்றுச் சொல்லி மணமுறிவு செய்வது செல்படியற்றதும் சட்டத்திற்கு புறம்பானதும் என்கிறது.
    சட்டத்துக்குப் புறம்பானது என்னும் போது அந்த சங்கதி நீதிமன்றத்தின் மூலம் தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்பது பொருளாகும்.
    இது மிகச் சரியானதே. ஒரு சங்கதி நீதி மன்றத்திற்கு வரவேண்டும் என்றால் தனிநபரால் அல்லது ஒருகுழுவால் நீதி வழங்கப்படுவதை இரத்து செய்யத்தானே வேண்டும்!
  2. இரண்டாவது விதி அவ்வாறு நீதிமன்றத்திற்கு வெளியில் மணமுறிவு சொல்கிராறோ அவருக்கான மூன்றாண்டுகள் வரை தண்டனை என்று சொல்கிறது.
    ஒன்றை குற்றம் என்றுச் சொன்னபின் அதற்கான தண்டனை என்ன என்பதையும் சொன்னால்தான் அது சட்டம். அதனால் இதுவும் சரியானதே. பிடியாணையின்றி கைது செய்யவும் பிணையில் வரமுடியாத வழக்காவும் இது இருக்கும்.
  3. இது கைது செய்யக்கூடிய வழிமுறைக்கான சட்டம். இதுவன்றி காவல்துறையினர் கைது செய்து வழக்குப் பதிய முடியாது. இதுவும் சரியானதே. பிடியாணையின்றி என்பதை கீழே பாரப்பொம்.
  4. அடுத்த இரண்டு விதிகளும் ஜீவனாம்சம் மற்றும் குழந்தைகளை பெண் தனது பெறுப்பில் வைத்துக்கொள்ளும் உரிமை பற்றியது.
    அதிகமாக தவறு என்று பேசப்பட்டவைகள் 2 மற்றும் 3ல் உள்ள பிரச்சனைகள்.

ஒரு பெண் தனது கணவன் மீது பொய்யான குற்றச்சாட்டை கூறி அவனை பழிவாங்க இச்சட்டம் பயன்படும் என்கின்றனர்.

ஒருவரை கைது செய்து வழக்கு பதிவு செய்ய வேண்டும் என்றால் அந்த வழக்குக்கு அல்லது அந்த புகாருக்கு போதுமான ஆதாரம் இருக்கிறதா என்று காவல் ஆணையாளர் அறிந்து முதல் தகவல் அறிக்கையில் பதிவு செய்த பிறகே கைது செய்து நீதிமன்றத்தில் ஒப்படைப்பார். ஒரு வேளை அவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் அப்பொண்ணுக்கு சாதகமாக கைது செய்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். முதல் தகவல் அறிக்கையில் போதுமான ஆதாரம் இருக்கிறதா என்று சரிபாரத்தே நீதிபதி நீதிமன்றக் காவலுக்கு (சிறைக்கு) அனுப்புவார். அதன் பிறகு வழக்கு விசாரணை குற்றம் உறுதி செய்யப்பட்டால்தான் தண்டனை. குற்றம் உறுதி செய்யப்பட்டால் தண்டனை வழங்குவதுதானே முறை. அதனால் நீதிமன்றத்திற்கு வெளியில் மணமுறிவு எவர் சொல்கிராறோ அவருக்கான தண்டனை என்ன என்பதை சட்டம் சொல்வது எப்படித் தவறாகும்?

அடுத்ததாக பிடியாணை.– பொருளாதாரக் குற்றங்கள் தவிர்த்து பிற அணைத்துக் குற்றங்களுக்கும் பிடியாணைப் பெற வேண்டும் என்று சட்டம் இல்லை. அதனால் இது முஸ்லீம் ஆண்களை பழிவாங்க வேண்டும் என்பதற்காக வகுப்பட்ட விதிமுறை என்பது வெற்றுக் கூச்சல்.

அடுத்ததாக பிணை கிடையாது. —– பிணை கிடையாது என்று குறிப்பிடாது உள்ள சட்டப் பிரிவுகளில் கைது செய்தால் விசாரணைக்குப் பிறகு காவல் துறையினரே குற்றவாளியின் சொந்த ஜாமினில் பிணை வழங்கி வெளியில் விடலாம். அல்லது மெஜிஸ்ரேட் முன் நிறுத்தும்போது அவர் குற்றவாளியின் சொந்த ஜாமினில் பிணை வழங்கிவிடுவார். பிணை கிடையாது என்ற சட்டப் பிரிவுகளில் கைது செய்தால் நீதிமன்ற காவலில் வைத்துப் பிறகு மெஜிஸ்டரேட் விசாரணக்குப் பிறகு பிணை வழங்கலாம். அது மெஜிஸ்டரேடின் விருப்பம். கீழ் நீதிமன்றத்தில் கொடுக்காவிட்டால் மேல் நீதி மன்றங்களில் முயற்ச்சி செய்து பெறலாம். 90 நாட்களுக்குக்குள் குற்றப் பத்திரிக்கை காவல் துறையினரால் சமர்பிக்கப்படவில்லை என்றால் குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் 90 நாட்களுக்குப் பிறகு எளிதாக பிணை வாங்கிவிடலாம். வெளியில் விட்டால் சட்ட ஒழுங்குக்கு ஆபத்து என்றோ அல்லது குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் வெளிநாடுகளுக்கு தப்பிவிடுவார் என்ற காரணங்கள் இருப்பின் பிணை வழங்காது வழக்கு நடக்கும். இந்த விலக்குத் தவிர பிற வழங்குகளில் பொதுவில் கீழமை நீதிமன்றங்கள் அல்லது மேல் நீதிமன்றங்கள் பிணை வழங்கிவிடும். அதனால் பிணை கிடையாது என்ற இந்த வழக்குகில் மூன்றாண்டுகள் வரை சிறையிலிருப்பார் என்று கருதுவது தவறு.

அடுத்து ஜீவனாம்சம். —– கைது செய்து சிறையில் அடைத்துவிட்டால் எப்படி ஜீவனாம்சம் கொடுப்பார் என்று சிறுபிள்ளைத் தனமாகப் பேசுகின்றனர். ஒருவர் சிறையிலிருந்தாலும் அவரது வருமான மூலத்திலிருந்து கொடுக்க வேண்டும். அல்லது சொத்திலிருந்து கொடுக்க வேண்டும். இந்த ஜீவனாம்சம் குற்றம் நிருபிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்படும்போது மட்டுமே நிரந்தரமாகும். அதுவரை குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் வருமானத்தின் மூலத்திலிருந்து இடைக்கால நிவாரணமாக ஏதேனும் மெஜிஸ்டரேட் அவர்களால் தீர்மானிக்கப்பட்டு வழங்க உத்தரவிடலாம்.

மேலும் நாம் சமூக நிலைமையையும் பார்க்க வேண்டும். இஸ்லாமிய ஜமாத்துகள் பெரும்பாலும் ஆண்களுக்கு பலனளிப்பதாகவே செயல்பட்டு வருவது வெளிப்படையான ஒன்றே. ஏறக்குறைய முப்பதாண்டுகாளாக இவ்வாறு பாதிக்கப்படும் பெண்களுக்காக புதுகோட்டையைச் சேர்ந்த திருமதி சரிபா அவர்கள் “ஸ்டெப்ஸ்” என்ற ஒரு அமைப்பை உருவாக்கி போராடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார். அவருக்குக் கிடைத்த பலன் அருவருக்கத்தக்க அடைமொழிகள்தான். நீதிபதிகள் ஜமாத்தின் ஆண்களாகவே இருக்கும்போது அவர்களுக்கு உரிமைகள் கிடைக்கும் என்பது வெற்றுக் கனவு. இப்பிரச்சனையை நீதிமன்றங்களின் வழியாக தீர்க்கப்படும்போதுதான் ஓரளவாவாது இஸ்லாமியப் பெண்களுக்கு உரிமைகள் உறுதியாகும். ஆம் ஓரளவுதான். நீதிமன்றங்களுக்கு அல்வா கொடுப்பது ஒன்றும் பெரியகாரியமில்லைதானே.

முத்தலாக் சட்ட வரைவு சரியானதே. அதன் நகலையும் நகலை தமிழில் மொழிபெயர்த்தும் கீழே கோப்புகளாக இணைத்துள்ளேன். தரவிறக்கம் செய்து கொள்ளலாம்.

Advertisements

டேப் காதர் – கம்யூனிச கலைஞர்களின் காட் பாதர்!


          அருள் எழிலனின் ஆனந்த விகடன் (30.10.2013) கட்டுரையில் “உப்பு வெச்ச இடம் தான் மிச்சம்” என்ற டேப் காதரின் பாடலின் தலைப்பில் சில விவரங்களை கூறியிருந்தார். அதற்கு முன்னால் பறையோசை வலைதளத்தில் “பொதுவுடைமைக் கலைஞரின் வாழ்க்கைத் தடம்” விரிவாக கூறியிருந்தது.

கலை என்பது சமூக இயக்கத்தில் முன்னேற்றகரமான பாத்திரம் வகிக்கும் தருணங்கள் யாவும் புரட்சிகர கலைஞர்களுக்கே உரித்தானவை….

முழுமையாகப்படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்
முழுமையாகப்படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்

சைத்தான் பேசுகிறேன் …


அதிக வேலைப்பளுவின் மத மதப்பிலும்

அதிகாலை பொழுதின்  குளுகுளுப்பிலும்

என்னை தழுவியபடி தூங்கும் என் குழந்தையின் கதகதப்பிலும்

ஆழ்ந்து உறங்கிக்கொண்டிருந்தேன் ,

”என்னங்க எந்திரிங்க ஜமாத்திலிருந்து ஆளுங்க வந்திருக்காங்க ”என்று என் மனைவி என்னை எழுப்பினார்

முழுமையாகப்படிக்க இங்கு சொடுக்கவும்

அடக்கம் செய்யாமல் ….


வாழவேண்டிய வயதில்இளவரசன்

அடக்கம் செய்யப்பட்டுவிட்டான்
இளவரசன

அடக்கம் செய்யப்பட வேண்டிய
சாதியும் வெறியர்களும்
ஆட்டம் போட்டுக்கொண்டிருக்கி­றார்கள்

இளவரசன்களும்
சமத்துவத்தை விரும்பும்
நாங்களும்
ஒருபோதும்
ஓயப்போவதில்லை
உங்கள் ஆதிக்க வெறியை
அடக்கம் செய்யாமல் ….

அப்படி அடக்கம் செய்யப்படும்
உங்கள் ஆதிக்க சாதிவெறி
கண்டிப்பாக
பொதுச்சுடுகாட்டில்தா­ன்
புதைக்கப் படும் …..

–வீரபாலு

உறவுகளை சிதைக்கும் இஸ்லாமிய பத்வா!


      எனது இஸ்லாமிய நண்பர் ஒருவர் அடிக்கடி கூறுவார், இஸ்லாத்தில் சனநாயகம் இல்லை தோழர் என்று. அதற்கு மேல் வேறு எந்த விளக்கமும் கூறியதில்லை.. அவர் எதையோ மனதில் வைத்து வெளிச்சொல்ல இயலாமல் புழுங்கிக்கொண்டிருக்கிறார் என்பதை மட்டும் உணரமுடிந்தது.. அவரது பிரச்சினை என்னவாக இருக்கும் என்பதனை பல நேரங்களில் சிந்தித்து….

முழுமையாகப் படிக்க

நீதிமன்ற போதையில்…


புரட்சிகர மாணவர் இளைஞர் முன்னணி - சென்னை

அந்திசாயும் அந்த மாலைப் பொழுதில் புதுவை நகரம் சுறுசுறுப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தது. மாலை நேரம் தொடங்கிவிட்டாலே புதுவையின் அனைத்து பார்களும் களைகட்டத் தொடங்கிவிடும். அரசியல்பிரமுகர்கள், ரௌடிகள், ஆலைத்தொழிலாளர்கள், கட்டிடத் தொழிலாளர்கள், வணிகர்கள், காவலர்கள், லும்பன்கள் என அனைத்து மட்டத்தினரும் சங்கமிக்கும் இடம் இதுதான். புதுவையின் அரசியலே இங்குதான் தீர்மானிக்கப்படுகின்றது என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன். ஆனால் கொஞ்ச நாட்களாகவே புதுவைத் தொழிலாளர்கள் சிகப்பை நோக்கிச் செல்வதை உணரமுடிகிறது. புஜதொமுவின் ஆர்ப்பாட்டங்களிலும் போராட்டங்களிலும் தொழிலாளர்கள் திரளாக கலந்துகொள்வது இதை மெய்பிப்பதாக இருக்கிறது.. மக்கள் தங்களது தேவைகளுக்காக, கோரிக்கைகளுக்காக சம்பிரதாயமாக வழிபாட்டுத்தளங்களுக்குச் சென்றாலும் அதற்கு செயல்வடிவம் கொடுக்க வீதிக்குத் வந்து தானே தீரவேண்டியிருக்கிறது.

 நானும் அந்த மாலைப்பொழுதில் எனது பணியை இடைநிறுத்திவிட்டு HUL நிர்வாகத்தின் அடக்குமுறைக்கு எதிராக நடக்கும் பொதுக்கூட்டத்திற்கு செல்ல ஆயுத்தமானேன். நிர்வாகம் என்றாலே அடக்குமுறையும் இருக்கும்தான் போலும். முன்பொருமுறை இந்த நிறுவனம், கேண்டீனில் வழங்கப்பட்ட இட்லி சரியில்லை என்பதனை எதிர்த்து போராடிய தோழர். முத்துகிருஷ்ணனை பணிநீக்கம் செய்திருந்தது. 2 ரூபாய் இட்லிக்காக பணிநீக்கம் செய்த நிர்வாகம் ஊதிய உயர்வை வழங்கு என்றால் சும்மா இருக்குமா! 7 தொழிலாளர்களை சஸ்பெண்ட் செய்தது. விளைவு ஆர்ப்பாட்டம், போராட்டம் என நிர்வாகத்திற்கெதிரான தொழிலாளர்களின் போராட்டம் தொடர்கிறது. பொதுக்கூட்டம் நடைபெறும் இடத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே தோழர் கலிவரதன் (எ) கலையின் ஆவேசப்பேச்சு எதிரொலித்துக் கொண்டிருந்தது. கடந்த மாதம் 23 ம்தேதி HUL நிர்வாகத்திற்கெதிராக நடந்த கண்டன ஆர்ப்பாட்டத்தில் புதுவை முதல்வர் ரங்கசாமி விமர்சிக்கப்பட்டமைக்கு அவரது அடிப்பொடி ஒருவன் தொலைபேசி மிரட்டல் விடுத்திருந்தான் அதற்கு சவால் விடும் விதமாகத்தான் இவரும் பேசிக்கொண்டிருந்தார். ரங்கசாமி புதுவையின் முதல்வராக பொறுப்பேற்ற இந்த ஆறு மாத கால சாதனைகளை புள்ளி விவரமாக ஆராய்ந்து பார்த்தோமேயானால் அது தினம் ஒரு கொலை என்பதாகத்தான் இருக்கும். இந்த புள்ளி விவரம் கொடுத்த தெம்பில்தான் அவனும் மிரட்டல் விடுத்திருப்பான் போலும்.

 இப்பொதுகூட்டம் நடைபெற்ற இடம் சிங்காரவேலர் சிலை அருகே அமைந்த பெரியார் திடல். இதே இடத்தில்தான் கடந்த 2010 மே 1 அன்று மேதினப் பொதுக்கூட்டம் நடைபெறுவதாக இருந்ததை தடைசெய்திருந்தது இந்திய ஆளும் அதிகார வர்க்கம். அதனைத் தொடர்ந்து புதுவைப் பேரூந்து நிலையம் முன்பாக போராட்ட உணர்வுடன் நடத்தி முடிக்கப்பட்ட மறியல் போராட்டத்தில் புதுவை போலீஸை சிரிப்புப் போலீசாக மாற்றிய பறையின் ஒலியும் விசில் சத்தமும் இன்னமும் புதுவைப்

கூட்டத்தின் ஒரு பகுதியினர்

பிரதேச அதிகாரவர்க்கதை தூங்கவிடாமல் செய்துகொண்டிருக்கிறது என்பதனை இப்பொதுகூட்டத்திற்கு அனுமதியளிப்பதிலும் அவர்களின் அணுகுமுறை பிரதிபலித்தது. நிச்சயமாக இப்பொதுகூட்டமும் அவர்களிடம் சலனத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். என்பதை கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட ஏறக்குறைய 1000 பேர்களின் தலைகள் உறுதிசெய்தன. அதில் HUL ஆலையின் தொழிலாளர்களில் சிலர் தங்களது குடும்பத்துடன் வந்திருந்தது குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும்.

 தோழர் கலையின் HUL நிர்வாகத்திற்கு எதிரான கண்டன உரைக்கு பின்னர் தமிழ் மாநில புஜதொமு உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் தோழர் பார்த்தசாரதி, 3 பழமொழிகளை இடையிடையே எடுத்துக்காட்டுகளாகக் கூறி தொழிலாளர்களுக்காக நீதிமன்றத்தில் தான் பங்குகொண்ட வழக்குகளின் அனுபவங்களிலிருந்து மிகச் சிறப்பானதொரு உரை நிகழ்த்தினார். அதை இங்கு பகிர்ந்து கொள்வதென்பது நீதிமன்ற போதையில் இருக்கும் பலருக்கு முக்கியமானதாக இருக்கும் என கருதுகிறேன். அதன் சாரம் வருமாறு.

  1947ல் இந்திய அரசு உருவாக்கியிருக்கும் தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள் என்பது விளக்கு மாத்துக்கு பட்டுக் குஞ்சம் போன்றது. தொழிலாளிகளை ஒடுக்குவதற்காகவே உருவாக்கப்பட்ட இந்த சட்டங்களை தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள் என்கின்றனர். நண்டு வறுத்து நரியை காவலுக்கு வைக்காதே என்று ஒரு பழமொழி இருக்கிறது. இதில் நரிதான் தொழிலாளர் துறை ஆணையர். தொழிலாளர் ஏதேனும் ஆலை பிரச்சினை சம்பந்தமாக ஆணையரிடம் மனு கொடுக்கச் சென்றால் மனுவை வாங்கி வைத்துவிட்டு முதல் வேலையாக முதலாளியைத் தொடர்புகொண்டு என்ன செய்யலாம் என்றுதான் கேட்பார். இதுதான் தொழிலாளர் நல ஆணையரின் வேலையாக இருக்கிறது.

புஜதொமு உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் தோழர் பார்த்தசாரதி

பாதிக்கப்படும் தொழிலாளர்கள் முதலில் தொழிலாளர் துறை உதவி ஆணையரிடம் மனு கொடுக்க வேண்டும், அவர் இரு தரப்பையும் கூப்பிட்டு பேச்சுவார்த்தை நடத்துவார். பல மாதம் கூட பேசுவார். இவ்வாறாக பேசி முடித்த பிறகு இதெல்லாம் இங்கு பேச முடியலைங்க அப்படின்னு ஒரு அறிக்கை கொடுப்பார். அந்த அறிக்கையை வாங்கிக்கொண்டுதான் தொழிலாளிகள், தொழிலாளர் நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்ல முடியும். ஆனால் முதலாளியோ ஆரம்பகட்ட நிலையிலேயே எந்த கோர்ட்டிற்கு வேண்டுமானாலும் செல்லலாம். ஆலையில் பிரச்சினை என்று வந்தவுடன் உடனடியாக Injection order யை முதலாளியால் வாங்கிக் கொள்ள முடியும். இது இரு முரண்பற்ற வர்க்கங்களில் முதலாளி வர்க்கத்திற்கு அரசு ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கும் சலுகை.. மேலும், தொழிலாளர் நீதிமன்றம், உயர்நீதிமன்றம், உச்சநீதிமன்றம் ஆகிய நீதிமன்றங்களில் வழக்கு நடைபெற்று முடிய 15 வருடங்கள் ஆகலாம். இப்படியாக வழக்கு முடிவதற்குள் போதுமடா சாமி, முதலாளி கொடுத்த பணத்தையே வாங்கியிருக்கலாம் என்ற நிலைக்கு ஒரு தொழிலாளி வந்துவிடுவார். சட்டத்தை நம்பி நீதிமன்ற படியேறிய பல தொழிலாளர்களின் அனுபவம் இதுவாகத்தான் இருக்கும். நீதிமன்றங்களை நம்புவது என்பது வீணான வேலை. தீர்ப்பு கூறும் நீதிபதி நேர்மையானவரா மோசமானவரா என்பதல்ல பிரச்சினை. அறுக்கத் தெரியாதவன் இடுப்புல அம்பெத்தெட்டு பன்னருவாள் என்ற பழமொழி மாதிரிதான் இந்த சட்டங்கள். இருக்கின்ற இந்த சட்டங்களை வைத்து நீதிபதியால் அதுதான் செய்ய முடியும். தொழிலாளிகள் தங்களது கோரிக்கையை வென்றெடுக்க மாருதி தொழிலாளர்களின் போராட்டத்தை முன்னுதாரணமாக கொள்ளவேண்டும். அவர்கள் நீதிமன்றங்களை நம்பாமல் போர்க்குணத்துடன் ஒற்றுமையுடன் போராடினர். வெற்றியும் பெற்றனர்.. தாங்கவே முடியாத வலிக்கு ஒரு வலிநிவாரணி மருந்து போடுவது போன்றதுதான் நீதிமன்றங்கள். காலம் முழுதும் வலி நிவாரணியையே பயன்படுத்த முடியாது தொழிலாளர்களுக்கு நிரந்தர தீர்வைத் தருவது அவர்களது போராட்டங்கள் தானே தவிர நீதிமன்றங்கள் அல்ல.

இறுதியாக, 100 வருடங்களுக்கு முன்னதாக இந்ங்கிலாந்தில் நடைபெற்ற சம்பவம் ஒன்று. தனது சக சுரங்கத்தொழிலாளி இறந்துவிட்ட காரணத்தினால். அவரது இறுதி சடங்கிற்குச் செல்ல தொழிலாளர்கள் முடிவு செய்தனர். ஆனால் முதலாளி 8மணிநேரம் கட்டாயம் வேலை செய்ய வேண்டும் விடுமுறை அளிக்க முடியாது என மறுத்து விட்டான். எனவே, அடுத்த நாள் காலை 1 மணிநேரம் முன்னதாக வேலைக்கு வந்து மாலை 1 மணிநேரம் முன்னதாக வேலையை முடித்துவிட்டு  சென்றுவிடலாம் என தொழிலாளர்கள் திட்டமிட்டனர். ஆனால் அதற்கும் முதலாளி மறுத்துவிட, முதலாளியையும் மீறி இறுதிச் சடங்கிற்கு சென்றுவிடுகின்றனர். பின்னர் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டவர்கள் யார் யார் என உளவு பார்க்கிறது நிர்வாகம். இதனை அறிந்த தொழிலாளர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக ஒரு புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டு அதை ஆலையின் வாயிலில், ’தொழிலாளியின் இறப்பிற்கு சென்ற தொழிலாளர்கள்’ என தலைப்பிட்டு ஒட்டி, உன்னால் முடிந்ததை செய்து கொள் என கோஷமிட்டனர். தோழர்களே இது போன்ற சுயமரியாதை உணர்வும், கோபமும்தான் அடக்குமுறையிலிருந்து தொழிலாளர்களை விடுதலை செய்யும். என கூறி தனது உரையை நிறைவு செய்தார்.

அடுத்து, புஜதொமு தமிழமாநில பொதுசெயலாளர் சுப.தங்கராசு, தொழிலாளர்கள் தங்களது போராட்டத்தை ஊதிய உயர்வு எனற கோரிக்கையுடன் முடித்துக் கொள்ளாமல் முல்லை பெரியாறு அணைப் பாதுகாப்பு, கூடங்குளம் அணு உலை எதிர்ப்பு போன்ற பிற போராட்டங்களிலும் திரளாக பங்கு கொள்ளவேண்டும். சமூக விடுதலைக்கான போராட்டங்களின் மூலம்தான் உண்மையான விடுதலையை சாதிக்கமுடியும் என வலியுறுத்தி சிறப்புரையாற்றினர்.

 தானே புயலினால் விழுந்துவிட்ட மரங்களினாலும் உதிர்ந்துவிட்ட இலைகளினாலும் புதுவையின் பல பகுதிகள் வெளிச்சமாக தெரிவதைப்போல, புஜதொமுவின் ஆர்ப்பாட்டங்களாலும், போராட்டங்களாலும், இந்திய அரசின் வர்க்க முகம் வெளிச்சத்திற்கு வந்துகொண்டிருக்கிறது.

— கலை

தொடர்புள்ள பதிவு :

புதுவை HUL நிர்வாகத்திற்கெதிரான புஜதொமு பொதுக்கூட்டம்!

 

பொதுக்கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட தொழிலாளர்களும் அவர்களது குடும்பத்தினரும்

இன்னும் எத்தனை காலம்?


(ஆதங்கத்துடனான ஓர் அனுபவ பகிர்வு)

– வழக்கறிஞர் சி. மாதவி

‘சாத்திரம் எனும் பெயரில் முடமாக்கி, சாணிப்பாலுக்கும், சவுக்கடிக்கும் அஞ்சிடச் செய்து, எம் முந்தையத் தலைமுறையை ஒடுக்கிட்ட அதே ஆதிக்கச் சாதியினரின், ஆளும்வர்க்கம், “”””குண்டாந்தடிக்கும்”” பொய்வழக்கிற்கும் ஆட்படுத்தி ஒடுக்க நினைக்கிறது எம் தலைமுறையையும் – சட்டம்’ எனும் போர்வையில்!

முழுமையாகப் படிக்க